Džubur: Ohrabrujući početak oporavka biljne proizvodnje

Prof. dr Ahmed Džubur, predsjednik Odbora za poljoprivredu, vodoprivredu i šumarstvo PDPFBiH oglasio se po pitanju ohrabrujućeg početka oporavka biljne proizvodnje u FBiH.

Stav prof. Džubura prenosimo u nastavku:

U prethodnih desetak godina svjedočimo stagnaciji i nedostatku finansijske podrške biljnoj proizvodnji u Federaciji Bosne i Hercegovine. Ovaj proces sa dalekosežnim negativnim posljedicama je započeo sa ustanovljavanjem strukture Federalnog Ministarstva poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva na čijem čelu je četiri godine bio Jerko Ivanković-Lijanović. Iz poznatih razloga koji su imali i neslavan sudski epilog je počeo proces sistematskog urušavanja sektora biljne proizvodnje budući da je protagonistima nove „politike“ tadašnjeg Ministarstva poljoprivrede „strateški cilj“ bio da na njima poznati način „urede“ sektor animalne proizvodnje i prerade gdje su bile brojne mogućnosti živopisnog djelovanja. Takva nova „strateška opredjeljenja“ su podrazumijevala da se satare i zgazi biljna proizvodnja koja je bila smetnja da se velike količine novca usmjere prema „interesantnoj animalnoj proizvodnji“.

Respektabilni stratezi agrarnog razvoja koji u biti jesu univerzitetski profesori sa ozbiljnim akademskim referensama su davno argumentovano zaključili da je za prostor Federacije BiH optimalan odnos finansijskog poticanja animalne i biljne proizvodnje cca. 60:40%. Ovakav jedinstveni stav struke je baziran na uvažavanju zemljišnih, klimatskih, ekonomskih, tradicijskih i brojnih drugih faktora koji opredjeljuju strateška planiranja. Pozitivni trendovi u revitalizaciji agrara su najizrazitije bili vidljivi u dva mandata Federalnog ministra poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva mr. sci Damira Ljubića koji je u svoj savjetnički tim okupio univerzitetske profesore poput Vjekoslava Selaka, Hamida Bogućanina… Nakon završetka mandata ovog saziva Vlade Federacije nastupio je težak period za sektor biljne proizvodnje. Ogromne dubioze koje su iznosile preko 40 miliona KM u smislu nerealizovanih podrški poljoprivrednicima Federacije kao nasljeđe „Lijanovićeve epohe“ su bile veliko breme za Ministra poljoprivrede Šemsudina Dedića. Pet godina je bilo potrebno da se svi dugovi iz navedenog neslavnog perioda saniraju i vrate poljoprivrednicima što je ozbiljan uspjeh i ostvarenje aktuelnog Ministra. Ipak, ostao je neprimjeren odnos između animalne i biljne proizvodnje koji je dosegao nevjerovatnih 84:16% u korist animalne proizvodnje. Ilustracije radi, samo poticaji za svježe kravlje mlijeko (36,5 miliona KM) su cca. 3 puta veći od kompletnih poticaja za biljnu proizvodnju (cca. 12 miliona KM).

Zbog ovakvog maćehinskog odnosa Federalnog ministarstva poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva prema biljnoj proizvodnji brojni njeni sastavni dijelovi (voćarska, vinogradarska, maslinarska, povrtlarska proizvodnja, te proizvodnja žitarica i ljekovitog i aromatičnog bilja su svedene na mjeru koja je bila i ostala siguran garant njihove stagnacije i dodatnog iščezavanja). Organski poljoprivredni proizvođači, proizvođači sadnica voćaka, vinove loze, maslina, presadnica povrća, proizvođači šampinjona, osobe koje djeluju u sektoru pčelarske proizvodnje su dovedeni na rub egzistencije.

Djelovanjem Odbora za poljoprivredu, vodoprivredu i šumarstvo pd PDPFBiH je napravljen veliki iskorak u odobrenoj visini poticajnih sredstava u poljoprivredi koja je sa cca 68 miliona KM podignuta na još uvijek nedovoljnih 87 miliona KM. Percepcija uloge i institucionalnog statusa Odbora za poljoprivredu je do ustanovljavanja ovoga saziva PD Parlamenta FBiH bila da se radi o nebitnoj grupaciji 11 federalnih poslanika čije odluke nisu obavezujuće za Federalno Ministarstvo poljoprivrede. Takva nakaradna i nezakonita percepcija je završena te pomenuti Odbor predstavlja nezaobilaznu instancu za kreiranje poljoprivrednog budžeta i donošenje najvažnijih odluka iz domene agrara. Zahvaljujući stalnoj korespodenciji Federalnog Ministra poljoprivrede i Predsjednika Odbora za poljoprivredu je započeo proces hitnog oporavka „zgažene“ biljne proizvodnje. Prije nekoliko dana je usvojen Program utroška poticajnih sredstava u poljoprivredi koji je omogućio da voćari, vinogradari i maslinari po hektaru voćnjaka, vinograda i maslinika dobijaju 1.400 KM umjesto dosadašnjih 1.000 KM. Nakon deset godina „izopćenja“ proizvođača kalemljenih i nekalemljenih presadnica povrća i ovaj dragocjeni sektor biljne proizvodnje je „ušao“ u sistem poticaja.

Ostaje nam još dosta posla na ovome puti ali sam siguran da će dobronamjernost i korektnost aktuelnog Ministra poljoprivrede uz upornost članova Odbora za poljoprivredu, vodoprivredu i šumarstvo rezultirati boljim vremenima za biljni sektor agrara. Neophodan preduslov je i da pojedini članovi resornog Ministarstva poljoprivrede shvate da ne mogu i dalje, šest godina poslije, provoditi strateške „Lijanovićeve pravce“ te da se MORAJU vratiti „fabričkim postavkama“ poticajnih agrarnih politika koje su definisale optimalni odnos poticanja animalnog i biljnog sektora.

 

Biznis.ba